Informacje
Znaczenie roku liturgicznego polega przede wszystkim na tym, że w ustalonych dniach świątecznych w ciągu roku wspomina kolejno i uobecnia wydarzenia zbawcze dokonane w historii, aby wierni mogli się z nimi zetknąć i dostąpić łaski zbawienia. Sobór Watykańska II w Konstytucji o liturgii na ten sam temat pisze że: „Święta Matka Kościół uważa za swój obowiązek obchodzić w czcigodnym wspomnieniu zbawcze dzieło swego boskiego Oblubieńca przez cały rok w ustalonych dniach... Z biegiem roku Kościół odsłania całe misterium Chrystusa, począwszy od Wcielenia i Narodzenia aż do Wniebowstąpienia, do dnia Zesłania Ducha Świętego oraz oczekiwania błogosławionej nadziei i przyjścia Pańskiego. .." .
To liturgiczne „dzisiaj" powtarza się wielokrotnie i wciąż uświadamia wszystkim wierzącym obecność Chrystusa w czynnościach liturgicznych. W liturgii obecny jest Chrystus uwielbiony, który swoimi historycznymi dziełami zbawczymi objął wszystkich ludzi wszystkich czasów. Jest dalej żyjącym i dalej działającym Panem. W czynnościach liturgicznych daje On wierzącemu człowiekowi udział w swoim dziele zbawczym, w owocach swojego jednorazowego dzieła zbawczego. Trzeba słuchać Jego głosu i otwierać się na Jego działanie (zob. Ap 3,20).
W ciągu ostatnich stuleci powstało szereg stopni świat i oktaw. Dlatego Sobór Watykański II polecił na nowo uporządkować rok kościelny. Polecił wyeksponować niedzielę, która zagubiła się prawie w mnóstwie obchodów liturgicznych różnego rodzaju. Zbyt liczne obchody Świętych Pańskich polecił zredukować, względnie umieścić w kalendarzach partykularnych. Postanowienia Soboru w życie wprowadził nowy kalendarz liturgiczny, wydany w 1969 r. z polecenia papieża Pawła VI, a ogłoszony przez Kongregację Obrzędów. Nowy kalendarz rozróżnia trzy stopnie obchodów: -— uroczystość, — święto, -— wspomnienie (obowiązkowe lub dowolne).
Tylko dwie największe uroczystości, to jest Boże Narodzenie i Wielkanoc mają oktawę.
W roku kościelnym rozróżniamy dwa okresy świąteczne i jeden okres zwykły. Okresy świąteczne związane są z najważniejszymi uroczystościami: Bożego Narodzenia i Wielkanocy. Każdy z tych okresów dzieli się na dwa podokresy: przygotowawczy i świąteczny. Pozostałe 33 lub 34 tygodnie składają się na tzw. Okres Zwykły w ciągu roku. Celem Okresu Zwykłego jest dalsze zgłębianie i przeżywanie dzieła zbawczego Jezusa Chrystusa.
Ciekawe artykuły
Wielki Post poprzedza okres przedpościa na który składają się trzy niedziele, łacińskie i polskie nazwy:
1. Septuagesimae – Siedemdziesiątnica, starozapustna
2. Sexagesimae – Sześćdziesiątnica, Mięsopustna
3. Quinquagesimae – Pięćdziesiątnica, Zapustna
Czas Wielkiego Postu ma za zadanie przygotowanie wiernych do obchodów Paschy. Albowiem liturgia wielkopostna przygotowuje do przeżywania tajemnicy paschalnej, zarówno katechumenów przez różne stopnie wtajemniczenia chrześcijańskiego, jak i wiernych, którzy przypominają sobie chrzest i czynią pokutę.
Wielki Post rozpoczyna się Środą Popielcową i trwa do Wielkiego Czwartku, do Mszy Wieczerzy Pańskiej. Niedziele Wielkiego Postu noszą kolejne cyfry: I, II, III, IV, V. Szósta nazywa się „Niedzielą Palmową Męki Pańskiej" . Łacińskie nazwy niedziel Wielkiego Postu:
1. Invocavit - Wstępna
2. Reminiscere
3. Laetare - Środopostna
4. Judica – Czarna, Męki Pańskiej
5. Oculi - głucha
6. Palmarum - Palmowa
Pierwotnie Wielki Post, jako czas przygotowawczy do Wielkanocy trwał czterdzieści godzin, obejmując Wielki Piątek, Wielką Sobotę (Ter-tulian, De ieiunio 2). Od Soboru...... Czytaj więcej >>
Reklama
najlepszy hosting , apartamenty poznan, pozycjonowanie poznan najtańsze oc pzu, kosiarki, karma dla kota, kancelaria poznań, chiang mai weather, geodezja siedlce, telebimy